روغن ولک

 

 

در باغبانی، استفاده از روغن پاشی از اواسط دهه 1960 شروع شده است و تا کنون نیز ادامه دارد. این روغن ها به ندرت باعث گیاه سوزی می شوند و در زمانی که گیاه در حال رشد است نیز به عنوان کنترل کننده آفات (حشرات و کنه ها) روی درختان مثمر و غیر مثمر خزان کننده و همیشه سبز پذیرفته شده اند. به علاوه روغن هایی که در دهه 1980 به بعد معرفی شده اند باعث آلودگی هوا، خاک و یا آب نمی شوند. مزایای استفاده از روغن های گیاهی
1- دارای طیف اثر وسیع تری هستند و اغلب گونه های شپشک ها و کنه ها و همین طور بعضی از گونه های پسیل، شپشک آرد آلوده، مگس سفید، زنجره ها و لاروهای جوان برگخوار را به خوبی کنترل می کنند. روغن ها همچنین روی تخم کنه ها، شته ها و بعضی از پروانه ها نیز مؤثرند.
2- تا کنون در مورد آفاتی که به وسیله روغن ها کنترل شده اند، هیچ گونه مقاومتی مشاهده نشده است و یا این که ایجاد مقاومت، بسیار ناچیز بوده است.
3- مطالعات نشان داده که روغن ها روی حشرات مفید و کنه های شکارچی تأثیری ندارند و دارای اثر طولانی تر می باشند. روغن ها نسبت به حشره کش ها ثبات بیشتری دارند و هنگامی که آفاتی مانند شپشک ها و یا شته ها در معرض آن ها قرار گیرند از بین می روند و هرگاه حشرات مفید در معرض روغن پاشی قرار نگیرند از بین نمی روند.
4- روغن ها در مزرعه آسان تر به کار برده می شوند، هزینه کم تری دارند و کار کردن با آن ها دارای خطر کمتری است. روغن ها به نسبت برای انسان و سایر پستانداران و پرندگان مضر نیست، بعد از پاشیده شدن، به سرعت پخش شده و روی محصولات زراعی پسمانده ای ندارند. هر گونه باقی مانده ای از آن ها نیز توسط باکتری ها به اشکال کم خطرتری تجزیه می گردد و به خوبی می تواند در برنامه های مدیریت تلفیقی (IPM) آفات مورد استفاده قرار گیرند.

درهنگام روغن ­پاشی به موارد زیر توجه شود:

1- اگر هنگام روغن پاشی گیاه در شرایط استرس قرار داشته و یا به هر دلیلی ضعیف شده باشد، حتی با استفاده از روغن های جدید در طول فصل رشد، گیاه سوزی می تواند اتفاق بیفتد، بنابراین از به کار بردن روغن در زمان هایی که رطوبت گیاه کم و یا درجه حرارت محیط زیاد و یا در معرض بادهای مداوم و یا خشکی ممتد قرار داشته باشند، باید خودداری کرد. گیاهانی که در اثر حمله آفات و بیماری ها به شدت ضعیف شده اند نیز با خر صدمه دیدن روبه رو هستند.
2- نحوه کشندگی روغن ها به تماس مستقیم وابسته است بنابراین تنها حشرات و کنه هایی که به طور مستقیم در معرض آن ها قرار گیرند، از بین می روند. روغن ها پایداری کم تری دارند و در مقایسه با حشره کش های شیمیایی باقی مانده ای ندارند، بنابراین برای کنترل مؤثر آفات پوشش کافی و زمانی مناسب مورد نیاز است. متأسفانه تمام کنه ها و حشرات مفید هم که در معرض روغن پاشی قرار گیرند، از بین می روند.

انواع روغن های باغبانی

روغن های زمستانه: سنگین ترین روغن های نفتی هستند که در روغن پاشی مورد استفاده قرار می گیرند و نسبت به روغن های تابستانه بنیان های سمی تری دارند و در طول فصل رشد نباید مورد استفاده قرار گیرند. این روغن ها به علت پسمانده غیر سولفاته شونده سبب برگ سوزی در درختان خزان کننده می گردد.
روغن های تابستانه: سبک تر از روغن های زمستانه هستند. این روغن ها، در ابتدا به عنوان عاملی چسباننده در محلول پاشی یا گردپاشی ها و یا به عنوان حلالی برای حل مواد سمی به کار می رفتند، اما امروزه خود به عنوان موادی علیه آفات به کار می روند. مکانیسم های سمیت
خاصیت حشره کشی روغن ها به صورت تماسی است و حشرات، کنه ها و تخم های آن هایی که در معرض روغن ها قرار می گیرند، از بین خواهن رفت. بنابراین آفاتی که بعد از روغن پاشی به گیاه حمله می کنند تحت تأثیر بقایای روغن قرار نمی گیرند. عمل حشره کشی روغن ها فیزیکی است اما ممکن است شیمیایی نیز باشند.
خفه کردن بهترین تئوری است که چگونگی کشته شدن حشرات و کنه ها را توضیح می دهد: روغن ها دریچه های تنفسی حشرات را می بندد و باعث می شوند که دسترسی آن ها به اکسیژن کاهش یابد و تبادلات گازی مورد نیاز، فرآیندهای متابولیکی بدن آن ها مختل گردد.
خفگی در مدت 24 ساعت اتفاق می افتد. مسیرهای نفوذ و خروج هوا، ماهیچه ها، اعصاب و همین طور فرآیندهای فیزیولوژیکی مختل می شوند. همچنین روغن ها ممکن است به عنوان مانعی برای جلوگیری از تخم ریزی و تغذیه نیز عمل کنند. باقی مانده روغن ها می توانند مانع از چسبیدن پوره های متحرک سپردارها به بافت گیاهان نیز شوند.
خفتگی در تخم ها زمانی اتفاق می افتد که تبادلات گازی از طریق غشاء تخم بازداشته شود. روغن ها می توانند از طریق غشاء تخم حشرات و کنه ها، وارد شده و موجبات انعقاد پروتوپلاسم جنین را فراهم آورده و یا در فعالیت های هورمونی یا آنزیم آن ها مداخله نمایند. غشاء تخم ممکن است سفت شده و از خروج پوره ها جلوگیری نماید و یا ممکن است نرم شده و تحلیل رود که د ر هر دو صورت جنین سقط خواهد شد.

آفات قابل کنترل توسط روغن ها

روغن هایی که در طول رشد به کار می روند حشرات زیر را به طور موفقیت آمیزی کنترل می کنند:
سپردارهای بالغ و پوره های متحرک آن ها، شپشک های آرد آلود، کنه ها و تخم های آن ها، شته ها، پسیل بالغ گلابی و شفیره های آن، پوره زنجره مو، تخم های پروانه شرقی میوه، تخم های کرم سیب و مراحل مختلف رشد سایر پروانه ها. روغن هایی که در طول فصل زمستان استفاده می شوند، آفات زیر را کنترل می کنند:
سپردارها، کنه ها، تخم های کنه، تخم های شته و پسیل گلابی. البته گاهی زنجرک ها، مگس های سفید، سن ها و تریپس ها نیز کنترل گردیده اند.
برای جلوگیری از اثرات منفی روغن ها روی گیاه، باید به وضعیت گیاه توجه نمود. در زمان روغن پاشی، درخت به هیچ وجه نباید تحت استرس باشد. فقدان رطوبت خاک، درجه حرارت بالا، تغییر ناگهانی درجه حرارت، بادهای طولانی بعد از روغن پاشی، وضعیت نابسامان درخت به علت وجود بیماری و یا آفت شدید، زمینه را برای گیاه سوزی توسط روغن ها فراهم می سازد. هنگامی که درجه حرارت خیلی بالا و یا خیلی پایین باشد، نباید روغن پاشی انجام شود. به عنوان یک دستورالعمل، موقعی که درجه حرارت بالای 33 درجه سانتی گراد و یا کم تر از 1.5- درجه سانتی گرادباشد، از روغن پاشی باید خودداری کرد.
محلول پاشی در درجه حرارت نزدیک یخ زدن، منجر به نشست بیش از حد روغن روی گیاه می شود. در مرکبات، روغن پاشی در درجه حرارت های پایین می تواند مقاومت درخت را به سرما کاهش دهد. روغن پاشی در درجه حرارت بالا و یا در زمان وزش بادهای خشک، اغلب باعث می شود که تنفس گیاه افزایش یافته و خسارت به برگ در اثر کمبود رطوبت چند برابر شود. اگر در روز دما از 33 درجه تجاوز و یا رطوبت به زیر 20 درصد کاهش یابد، روغن پاشی باید متوقف شود.
در روغن پاشی، برای کنترل آفات، پوشش کاملی از روغن لازم است زیرا روغن ها هیچ گونه تأثیر سمی پسمانده ای روی حشرات ندارند. به منظور از بین بردن آفات، باید لایه نازکی از روغن روی گیاه پوشانده شود به جای آن که غلظت بالاتر استفاده گردد، کنترل دقیق تر، زمانی به دست می آیدکه محلول پاشی به ویژه در قسمت های داخلی و بالای درختان کامل باشد. هرگز نباید لایه دومی از روغن روی اندام های گیاهی پاشیده شود زیرا سبب افزایش دز گشته و احتمال صدمه به گیاه زیاد می شود. هر دو نوع محلول پاشی پر حجم ( 3500 تا 6500 لیتر در هکتار جز مرکبات) و کم حجم ( 200 تا 800 لیتر در هکتار) پوشش خوبی می توانند به وجود آورند به شرط آن که بر اساس توصیه ها به کار روند.
برای به دست آوردن پوشش کامل با استفاده از روش روغن پاشی پر حجم روی مرکبات، میزان آب مورد نیاز متفاوت است و از 120 تا 150 لیتر روی هر درخت و حتی 200 لیتر برای درختان بزرگتر (تقریباً 300 تا 400 لیتر روغن در هکتار) متفاوت است. مقدار آب مورد نیاز در هکتار ممکن است تا 35 هزار لیتر نیز برسد. برای کنترل شپشک قرمز کالیفرنیایی در نواحی که دشمنان طبیعی به اندازه کافی وجود ندارند، پوشش کامل مرکبات با روش پرحجم لازم است.
در یک اصل کلی محلول روغن ها بایستی به طرف نیمه بالای درخت پاشیده شود. در این قسمت از گیاه، بیشترین انبوهی شاخ و برگ وجود دارد. شپشک ها و کنه ها تمایل دارند در این قسمت از درخت استقرار یابند. سرعت حرکت در روش محلول پاشی پر حجم در مرکبات نباید بیشتر از 2.5 کیلومتر در ساعت باشد، در حالی که در روش محلول پاشی کم حجم سرعت 2.5 کیلومتر در ساعت برای کنه قرمز و 3.5 کیلومتر در ساعت برای تریپس ها توصیه شده است. سرعت حرکت در زمان محلول پاشی در گیاهان دیگر غیر از مرکبات نباید بیشتر از 4.5 کیلومتر در ساعت در روش پر حجم و 3.5 کیلومتر در ساعت در روش کم حجم بیشتر باشد. محلول پاشی های کم حجم که روغن کم تری نسبت به روش پر حجم استفاده می کند، امکان خسارت به گیاه را کاهش می دهد. روغن مورد نیاز در محلول پاشی کم حجم روی درختان میوه و آجیلی در مقایسه با روش پر حجم حداقل 25 درصد تا 30 درصد کم تر است. مقدار روغن مورد نیاز در روش کم حجم برای مرکبات به طور قابل توجه ای (120-80 لیتر در هکتار) کم تر از روش پر حجم است. محلول پاشی های کم حجم نشان داده است که روی حشرات و کنه های مفید، سمیت کم تری داشته در حالی که محلول پاشی های پر حجم سمیت متوسطی دارند.

به نقل از سایت باغداران مازندران